วัดร่องมันเทศ  เมื่อย้อนประวัติศาสตร์ขึ้นไปจนถึง  ปี  พ.ศ.1895  ภายหลังจากขุนหลวงพะงั่ว  ซึ่งต่อมาภายหลังได้เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ไทย  รัชกาลที่  3  แห่งกรุงศรีอยุธยา  ทรงพระนามว่าสมเด็จพระบรมราชาที่ 1 ได้ทรงมีชัยชนะต่อขอมที่เป็นกบฏและแผ่ขยายอาณาเขตไทย  ขับไล่ขอมให้ออกไปจากดินแดนแว่นแคว้นต่างๆ  ในเขตอิสานตอนใต้  และทรงตั้งเมืองนางรองให้ถือกำเนิดขึ้น  อยู่ในขอบขัณฑสีมาแห่งราชอาณาจักรไทย  ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา  พร้อมทั้งได้ทรงก่อตั้ง วัดให้เป็นวัดคู่เมืองนางรองขึ้นวัดหนึ่งให้ชื่อว่า “วัดอารามสามัคคี”  ซึ่งต่อมาเรียกกันว่า”วัดร่องมันเทศ”  แต่ก่อสร้างยังไม่ทันเสร็จ  พระองค์ก็ทรงยกทัพกลับคืนกรุงศรีอยุธยา  เพราะมีข้าศึกมอญมาประชิดเมืองทางด้านประจิมทิศแต่เหล่าชาวประชาผู้คนชาวเมืองนางรอง  ก็ได้สืบสานก่อสร้างและทำนุบำรุงรักษากันต่อๆมา  แม้บางช่วงบางตอนจะถูกทอดทิ้งรกร้างไปบ้าง  อาจจะเป็นด้วยเหตุผลจากการบ้านการเมืองก็ตาม  แต่ในปัจจุบันก็เป็นวัดที่สมบูรณ์ไปด้วยศาสนสถานต่างๆ  และเป็นศูนย์รวมแห่งชาวพุทธที่อยู่ในบริเวณนั้น  และยังเป็นความภาคภูมิใจ  และรำรึกถึงในพระมหากรุณาธิคุณขององค์ขุนหลวงพะงั่ว พระผู้ให้กำเนิดบ้านเมืองนี้ให้อยูในจิตใจของผู้คนพลเมืองนางรองตลอดไป